• Meer weten
  • Nieuws
  • Nieuws
  • Contact
  • Contact

Home


Omstreden visserijverdrag volop in discussie – verkoopt Europa zijn ziel?

09-04-2006

SP en PvdA tegen insluiting Saharaanse wateren

Dezer weken vindt in het Europese Parlement de behandeling plaats van het omstreden visserijverdrag tussen de Europese Unie en Marokko. De Europese Commissie parafeerde het verdrag op 28 juli 2005, maar het is nog altijd niet goedgekeurd door de Raad (van ministers).
Het verdrag is omstreden omdat het de wateren van West-Sahara omvat, terwijl Marokko geen soevereiniteit hierover heeft en het gebied illegaal bezet houdt sedert november 1975.
De EU gaat aan Marokko ruim 36 miljoen euro per jaar betalen, in ruil voor het verstrekken van zo’n 120 visserijlicenties, waarvan ruim 90 aan Spaanse visserijbedrijven. Ook Nederlandse vissers zouden van licenties gebruik kunnen maken, met name de Pelagic Freezer trawler Association. Deze visserijvereniging, met lidbedrijven in Nederland, Groot-Brittannië, Duitsland en Frankrijk viste al eerder, in 2002 en 2003, illegaal in de Saharaanse wateren met grote freezer-trawlers. Hier vindt u een overzicht van onze correspondentie met PFA.


West-Sahara is een zogenoemd niet-zelfbesturend gebied, dat op de lijst van de VN staat van nog te dekoloniseren gebieden. Zo’n gebied heeft een bijzondere status; de koloniale mogendheid van zo’n gebied, in dit geval Spanje, heeft van de Verenigde Naties de opdracht gekregen het gebied en zijn bevolking te ontwikkelen en te leiden naar onafhankelijkheid. Marokko heeft dit mandaat niet van de Verenigde Naties gekregen toen het de toenmalige Spaanse Sahara overmeesterde; Marokko is niet anders dan een bezettingsmacht.
Als bezettingsmacht heeft het niet het recht te beschikken over de natuurlijke rijkdommen van een bezet gebied. Door het verdrag goed te keuren zoals het er nu ligt, zou de Europese Unie zich maken tot heler van gestolen goederen. Europa verkoopt zo zijn ziel.
De juridische adviseur van de Verenigde Naties, Hans Corell, sprak in januari 2002 de mening uit dat de natuurlijke van West-Sahara niet mogen worden geëxploiteerd tenzij dat overeenkomstig de wensen en de belangen van zijn bevolking is. Deze exploitatie moet namelijk plaatsvinden in het perspectief van de bevordering van de economische ontwikkeling, in het proces van dekolonisatie, waarbij de bevolking geholpen wordt te groeien naar onafhankelijkheid. U kunt het rapport van Corell hier lezen.

In antwoord op kamervragen van Van Bommel (SP) heeft minister Bot nu laten weten dat hij ook vindt dat Marokko een bezettingsmacht is en dat de VN een oplossing moeten bewerkstelligen die voorziet in het recht op zelfbeschikking van het volk van West-Sahara.
Het visserijverdrag kan er echter wel komen met de wateren van West-Sahara daarbij ingesloten, volgens hem, als het maar ten goede komt aan de oorspronkelijke, dus Saharaanse bevolking. Hij gebruikt hetzelfde argument als eurocommissaris Borg en ziet ten onrechte Marokko als beheerder namens de VN van het gebied - alleen minister Bot brengt het wat voorzichtiger. Terwijl Borg het heeft over “plaatselijke bevolkingen”, noemt Bot nadrukkelijk de “oorspronkelijke” bevolking.
Plaatselijke bevolkingen omvat natuurlijk ook de grote hoeveelheid (tienduizenden) Marokkaanse kolonisten in West-Sahara, die de Saharaanse bevolking in aantal overtreffen, en Bot voelt wel aan dat dat in ieder geval niet de bedoeling kan zijn geweest van Hans Corell’s juridische advies.

PvdA-leden in de Socialistische fractie van het Europese Parlement (Max van den Berg en Dorette Corbey) hebben zich tegen de insluiting van de Saharaanse wateren in het verdrag uitgesproken. Corbey diende afgelopen week twee amendementen in met die strekking.
Na de Visserij-commissie van het Parlement verwierp op 6 april de plenaire vergadering van het Parlement met grote meerderheid (127 tegen, 53 voor en 2 onthoudingen) een door de Raad voorgestelde spoedprocedure. Dit was een belangrijke overwinning voor de tegenstanders van de huidige verdragstekst.

Het staat vast dat degenen die profiteren van het verdrag en de investeringen in de sector zijn Marokkaanse legerofficieren en een groepje zakenlieden – waarvan wellicht enkelen Saharaanse - en buitenlandse visserijbedrijven. De werkgelegenheid die uitstraalt in de visserijsector zal door Marokkaanse kolonisten en nauwelijks door Saharanen worden ingenomen.
Het gaat bovendien niet om het belang van enkele individuen, maar om het totale belang en ook om de wensen van de Saharaanse bevolking in haar geheel. Welnu, de enige die het Saharaanse volk kan vertegenwoordigen - het Front POLISARIO – heeft zich tegen het verdrag uitgesproken, tenzij de Saharaanse wateren ervan worden uitgesloten. Minister Bot voelt kennelijk nattigheid, want hij wil samen met enkele andere lidstaten (waaronder Zweden) dat een Joint Committee (een commissie waarin zowel vertegenwoordigers van de Unie als van Marokko zitting hebben) in de gaten houdt of die Saharaanse bevolking echt wel profiteert.

De Stichting Zelfbeschikking West-Sahara neemt deel aan een Europees netwerk in een tiental Europese landen die gezamenlijk campagne voeren onder de naam Fish Elsewhere, die wordt aangevoerd door de Britse niet-gouvernementele organisatie War on Want.
Zie voor meer informatie ons persbericht van 15 februari 2006 en het dossier visserij/PFA.

Update 13 april 2006: ook GroenLinks heeft zich uitgesproken tegen Europese visserij in Saharaanse wateren, zoals blijkt uit een brief die europarlementariër Joost Lagendijk op 10 april aan minister Bot heeft gestuurd.


Brief van SZWS aan alle Nederlandse Europarlementariërs (65 KB) 31-03-2006
Brief van SZWS aan de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (69 KB) 07-03-2006

Voorgestelde amendementen europarlementariër Corbey (PvdA) op het visserijverdrag (25 KB) 09-04-2006
Kamervragen Van Bommel (SP) en antwoorden minister Bot (30 KB) 06-04-2006


<< Ga terug


  • Wie zijn wij?
  • Over deze website
  • Sitemap